<p>Hey,&nbsp;</p>

<p>Wisten jullie dat Bas onze klaspop is in 2b? Woensdag werd hij door de mama van onze juf eindelijk weer naar school gebracht. Ze had nieuwe kleertjes voor hem gemaakt en een leuk poppenkleerkastje meegebracht om in de klas te zetten. Die kleerkast hebben we allemaal gevonden, maar Bas niet... Hij was niet in de klas! We hebben nochtans goed gezocht... Wat we wel vonden was een brief van Bas. Daarin stond dat hij zich eenzaam voelde in de klas en dat hij 's nachts op de computer van de juf heeft gezocht naar een poppenvriendinnetje. Hij heeft er zelfs een foto van afgedrukt die we gevonden hebben in de klas! Bas vroeg of we zijn nieuwe pyjama konden klaarleggen, want hij zou wel in de klas komen slapen. Dat hebben we gedaan. We hebben zelfs van een boekenbak een grappig bedje gemaakt waarin hij lekker kon slapen.&nbsp;</p>

<p>De volgende dag vonden we Bas nog steeds niet terug. Al wisten we wel zeker dat hij in de klas geslapen had. Zijn pyjama lag immers slordig op de grond. Wat is Bas toch een sloddervos! In het bedje vonden we wel een nieuwe brief. Daarin stond dat Bas zijn poppenvriendinnetje gevonden had en dat ze Liesl heette. Terugkomen naar de klas kon nog niet, want Liesl was erg verlegen en wist niet of ze wel welkom was in onze klas. Bas vroeg ons om een brief te schrijven die hij aan Liesl kon laten lezen. Dan zouden ze misschien snel terug naar de klas kunnen komen. We schreven met z'n allen een lange brief die we na schooltijd in het bedje van Bas legden in de hoop dat ze hem 's nachts zouden vinden.</p>

<p>Op vrijdag was Bas nog steeds niet op school. We misten hem zo!! Toch was hij opnieuw in de klas geweest, want zijn pyjama lag weer slordig. En weet je? Liesl moet er ook bij geweest zijn, want er was een nieuw bedje gemaakt. En dat hebben wij niet gedaan! Er was deze keer wel geen brief... Zo spijtig...<br />
We begonnen dan maar aan de godsdienstles over Goede Vrijdag. En na een halfuurtje werd er op onze deur geklopt! We riepen 'ja!' en dan nog eens 'ja!!', maar er kwam niemand binnen. Aron, ons deurmannetje moest dan de deur maar open doen en zijn mond viel letterlijk open van verbazing. We dachten even dat ie flauw zou vallen :-) Tot onze grote verbazing stonden daar Bas en Liesl. Liesl had een boekentasje bij met al haar kleren. Die hebben we netjes in de nieuwe kleerkast gelegd van Bas. Oh wat zijn we geschrokken. We geloofden eerst niet dat dit echt kon, maar onze Juf was de hele tijd in de klas en toen er geklopt werd hebben we meteen de deur open gedaan en daar was echt niemand! Sommige kinderen zijn nog even de gang in gelopen, maar ook daar was niets te zien. Dan moet de juf gelijk hebben... Poppen en knuffels worden 's nachts wakker als wij slapen of als we ze niet zien. En als we toch even gluren gaan ze vliegensvlug muisstil staan. Wel cool dat we dit mochten meemaken!</p>

<p>Nu is ons klasje weer helemaal compleet :-) En... We hebben er zelfs een klein poppenvriendinnetje bij :-) Bas is trouwens smoorverliefd op Liesl! Ze hebben zelfs al kusjes gegeven!</p>

<p>Kijken jullie mee naar de foto's?&nbsp;</p>
